Φτιάχνοντας φούρνους στον κήπο της γιαγιάς Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '70, με αρχές του '80, πιτσιρίκια ακόμη, ψάχναμε συνεχώς καινούργιους τρόπους να γεμίσουμε τις μέρες μας με παιχνίδι και διασκέδαση στα φτωχικά, αλλά τίμια χωριά μας. Το ποδόσφαιρο, τα καροτσινια, η σκλάβα, το ντόριανο, τα βόλια, οι αμάδες και τόσα άλλα παιχνίδια της εποχής δεν μας αρκούσαν πάντα. Θέλαμε κάτι διαφορετικό. Στη γειτονιά ήμασταν πολλά παιδιά, σχεδόν συνομήλικα. Εγώ, ο Σπύρος, ο Τζίμης, ο Γιάννης, ο Νικολάκης, ο Άγγελος, ο Φάνιας, ο Μπάμπης, ο Γιάνκος και, κάθε τόσο, κάποιοι φίλοι επισκέπτες που γίνονταν κι αυτοί μέλη της παρέας μας. Κάποια μέρα, στην προσπάθειά μας να βρούμε ένα καινούργιο παιχνίδι, γεννήθηκε μια ιδέα. Νομίζω πως ήταν του Τζίμη – πάντως όχι δική μου. Να φτιάξουμε μικρούς φούρνους, όπως ακριβώς ήταν οι ξυλόφουρνοι που υπήρχαν τότε σχεδόν σε κάθε σπίτι του χωριού, και να προσπαθήσουμε να ψήσουμε μέσα τους ψωμί. Η ιδέα μας ενθουσίασε και αμέσως αρχίσαμε να τη βά...