Ήταν δύο γείτονες σε ένα χωριό. Ο ένας απ’ αυτούς όλο παραπονιόταν στον Θεό επειδή ο γείτονάς του είχε κατσίκα ενώ αυτός δεν είχε. Και όσο έβλεπε το γείτονά του να χαίρεται με την κατσίκα του, τόσο και θύμωνε και ζήλευε. Μετά τα πολλά του παράπονα, κάποια στιγμή εμφανίζεται ο Θεός και του λέει… -Έλα …Τακη μου, πες μου, τέκνο μου, κι εσύ τι θέλεις. Ό,τι ευχή έχεις θα σου την εκπληρώσω. Θέλεις κατσίκα, θέλεις πρόβατα, θέλεις χωράφια, τι θέλεις; Και απαντά ο …Τακης: -Θέλω να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Με το πέρασμα των χρόνων, αγαπητοί μου αναγνώστες, δυστυχώς, αισθάνομαι ότι ο ...Τάκης έχει προχωρήσει πιο πολύ στα «θέλω» του από το Θεό. Εκτός από την κατσίκα, πλέον θέλει να ψοφήσει και ο γείτονας. Αυτή η βγαλμένη από τη ζωή ιστορία μάς παραπέμπει σε κάποιους ανθρώπους κομπλεξικούς, που πάσχουν μεταξύ άλλων και από σύμπλεγμα κατωτερότητας, οι οποίοι μέσα τους πιστεύουν ότι είναι ανίκανοι, κοινωνικά περιθωριακοί, και από κάθε άποψη άχρηστοι. Αυτοί οι τύποι λοιπόν, α...
Ανόητοι ειδικοί το ίδιο θα ισχύει και σε λεωφορεία ,τρένα ,μετρό ;
ΑπάντησηΔιαγραφή