Χαιρετισμός του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, Νεκτάριου Φαρμάκη, στην εκδήλωση παράδοσης της Αμβρακίας Οδού

Χαιρετισμός Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας, Νεκτάριου Φαρμάκη, στην εκδήλωση παράδοσης της Αμβρακίας Οδού

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,
Κυρίες και κύριοι υπουργοί και υφυπουργοί,
δήμαρχοι και εκπρόσωποι φορέων,

Σήμερα είναι μια ακόμα καλή μέρα για τη Δυτική Ελλάδα.
Αισθάνομαι ότι μπορώ πια να το πω με βεβαιότητα:

Αυτός ο τόπος που για πολλά χρόνια βίωνε την απομόνωση, τη στασιμότητα και την υπανάπτυξη, έχει αρχίσει να κερδίζει αυτά που δικαιούται, να ξαναβρίσκει τη χαμένη του αυτοπεποίθηση και σταδιακά να αναδεικνύει τις δυνατότητές του.

Αγαπητέ κύριε Πρωθυπουργέ, σήμερα έχω περισσότερους από έναν λόγο για να χαίρομαι.

Πρώτον, γιατί σας υποδεχόμαστε για ακόμα μία φορά στην Αιτωλοακαρνανία και στη Δυτική Ελλάδα για έναν καλό λόγο, για μία θετική εξέλιξη.

Πριν ενάμισι χρόνο περίπου ήμασταν πάλι εδώ για την παράδοση της παράκαμψης της Αμφιλοχίας, που ήταν ένα τμήμα του έργου που παραδίδεται σήμερα ολοκληρωμένο. Και αυτό αποδεικνύει ότι η εποχή των λόγων πέρασε και είμαστε πια στην εποχή των έργων.

Των πραγματικών έργων.

Των έργων που ξεκινούν και τελειώνουν!

Λίγο νωρίτερα σας είχαμε υποδεχτεί στην Ηλεία και στην εκκίνηση της Πατρών – Πύργου, που πλέον βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη κατασκευής, ενώ λίγο αργότερα, αν θυμάμαι καλά, σας είχαμε υποδεχτεί και στην Πάτρα, όπου παρουσιάσατε το σχέδιο ανάπτυξης όλης της περιοχής, σημειώνοντας την ανάγκη, η Ελλάδα να ισορροπήσει και ο δυτικός άξονας της χώρας να αποκτήσει αυτά που για πολλά χρόνια δικαιούται, αλλά στερείτο.

Σήμερα βλέπουμε άλλη μία επιβεβαίωση της αλήθειας των λόγων σας και αυτός είναι ο δεύτερος λόγος της χαράς μου.

Και ο τρίτος λόγος είναι, βέβαια, όσα σηματοδοτεί η Αμβρακία Οδός για την ασφάλεια και την οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής.

Θυμάμαι το συγκεκριμένο έργο από την εποχή που ήμουν ακόμα νέος περιφερειακός σύμβουλος. Το έβλεπα να σέρνεται και να «αγκομαχάει», να μετατρέπεται σε ένα ακόμα «γεφύρι της Άρτας». Και την ίδια ώρα, χιλιάδες άνθρωποι να ταλαιπωρούνται σε έναν κακό και επικίνδυνο δρόμο. Επομένως, δεν μπορώ παρά να αισθάνομαι ευτυχής που άλλη μία εκκρεμότητα που έρχεται από το παρελθόν, κλείνει οριστικά.

Και κλείνει, παραδίδοντας στην κοινωνία έναν σύγχρονο άξονα που διευκολύνει τις μετακινήσεις μεταξύ των δυτικών ακτών της Ηπείρου και της Αιτωλοακαρνανίας, που προσφέρει νέες δυνατότητες ανάπτυξης στο αεροδρόμιο του Ακτίου και που τελικά, είναι για τον τόπο μας, ο πρώτος κάθετος άξονας στην Ιόνια Οδό.

Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η σύνδεση του Αγρινίου με την Ιόνια Οδό, αλλά και η αναβάθμιση της οδικής σύνδεσης του αυτοκινητόδρομου με το Πλατυγιάλι. Μάλιστα, εάν «δέσουμε» μαζί όλα αυτά τα κομμάτια, από το Πλατυγιάλι μέχρι το Αγρίνιο και το Καρπενήσι, αισθάνομαι ότι η μπορεί η χώρα μας να αποκτήσει έναν νέο, νότιο διαγώνιο άξονα, εξαιρετικά πολύτιμο για την επικοινωνία μεταξύ ανατολικής και δυτικής χώρας, αλλά και την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.

Για να μην κουράζω δεν θα αναφερθώ αναλυτικά σε όλα τα οφέλη που προσδίδει η Αμβρακία Οδός στην περιοχή και τα οποία θα τα δούμε όλοι στην πράξη τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια. Θα επαναλάβω μόνο αυτό που είχα πει και κατά την παράδοση της παράκαμψης της Αμφιλοχίας: Η Αμβρακία Οδός «δένει» την Δυτική Ελλάδα με την Ήπειρο και το νότιο Ιόνιο. Τελικά, διαμορφώνει μία νέα γεωγραφική ενότητα. Και αυτό είναι κάτι πολύ σπουδαίο, την προστιθέμενη αξία του οποίου θα καρπωθούν όλες οι περιοχές.

Τέλος, θέλω να επαναλάβω κάτι ακόμα:

Είναι μεγάλη τιμή να βρίσκομαι στη θέση του Περιφερειάρχη και να αγωνίζομαι καθημερινά για να αλλάξει εποχή η Δυτική Ελλάδα. Είναι και μεγάλη ευθύνη, όμως.

Ξέρω πως δεν φτάσαμε ακόμα εκεί που πρέπει.

Ξέρω ότι πάντα, ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο.

Και ότι, ειδικά τώρα δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να σταματήσουμε τη δουλειά και να ανακόψουμε την ανοδική πορεία αυτού του τόπου.

Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε, λοιπόν.

Και βέβαια θα συνεχίσουμε να αγωνιούμε και να διεκδικούμε, κύριε Πρωθυπουργέ.

Και ελπίζω να συνεχίσουμε να έχουμε τη συνδρομή και τη στήριξη, τόσο την προσωπική, όσο και της κυβέρνησής σας, σε μία προσπάθεια, που νομίζω ότι είναι κοινή.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Καλοτάξιδος και καλορίζικος ο νέος δρόμος!