Δήμος Ξηρομέρου: Ανισοβαρής ανάπτυξη και εγκατάλειψη των χωριών

Δήμος Ξηρομέρου: Ανισοβαρής ανάπτυξη και εγκατάλειψη των χωριών...

Το τεχνικό πρόγραμμα ενός δήμου δεν είναι μια απλή λίστα έργων και χρηματοδοτήσεων. 

Είναι ο καθρέφτης της πολιτικής φιλοσοφίας μιας δημοτικής αρχής, ο τρόπος με τον οποίο αποτυπώνεται στην πράξη το ενδιαφέρον για την καθημερινότητα των πολιτών και η βούληση για ισόρροπη ανάπτυξη σε κάθε γωνιά του δήμου. 

Στον Δήμο Ξηρομέρου, όμως, η εικόνα που διαμορφώνεται μέσα από το τεχνικό πρόγραμμα δημιουργεί έντονο προβληματισμό και εύλογες αντιδράσεις, ιδιαίτερα  στα χωριά που αισθάνονται ότι παραμένουν στο περιθώριο.

Τα τελευταία χρόνια, οι κάτοικοι πολλών χωριών διαπιστώνουν ότι οι ανάγκες τους είτε υποβαθμίζονται είτε αντιμετωπίζονται αποσπασματικά. 

Ενώ σε ορισμένες περιοχές προωθούνται έργα μεγαλύτερης προβολής, αρκετές κοινότητες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρά και χρόνια προβλήματα που επηρεάζουν άμεσα την ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Αγροτικοί δρόμοι παραμένουν κατεστραμμένοι και δυσκολεύουν την πρόσβαση των αγροτών στις καλλιέργειες και τις κτηνοτροφικές μονάδες. 

Πλατείες, κοινόχρηστοι χώροι και δημοτικές εγκαταστάσεις εμφανίζουν εικόνα εγκατάλειψης, ενώ η έλλειψη συντήρησης σε βασικές υποδομές δημιουργεί καθημερινά προβλήματα στους δημότες.

Η κατάσταση αυτή δεν αφορά μόνο την αισθητική εικόνα των χωριών. Αγγίζει την ίδια την προοπτική επιβίωσης της υπαίθρου. 

Όταν ένα χωριό δεν διαθέτει ασφαλείς δρόμους, επαρκή φωτισμό, λειτουργικές υποδομές και στοιχειώδη έργα ανάπτυξης, τότε σταδιακά οδηγείται στη συρρίκνωση. 

Ιδιαίτερη δυσαρέσκεια προκαλεί και το γεγονός ότι αρκετές τοπικές κοινότητες θεωρούν πως δεν υπάρχει δίκαιη κατανομή των πόρων. 

Η αίσθηση ότι ορισμένες περιοχές λαμβάνουν δυσανάλογα μεγαλύτερο μερίδιο έργων και παρεμβάσεων ενισχύει το αίσθημα αδικίας και απογοήτευσης.

Το τεχνικό Πρόγραμμα θυμίζει πρόγραμμα επιλεκτικής φροντίδας, όπου ορισμένες περιοχές απολαμβάνουν έργα, παρεμβάσεις και χρηματοδοτήσεις, ενώ τα περισσότερα χωριά παραμένουν ξεχασμένα στη φθορά και την εγκατάλειψη. 

 Οι δημότες ζητούν διαφάνεια, σαφή κριτήρια και ισονομία στον σχεδιασμό των έργων, ώστε κάθε χωριό να έχει ουσιαστική συμμετοχή στην αναπτυξιακή πορεία του δήμου.

Η ανισοκατανομή των έργων δεν αποτελεί πλέον απλή υποψία των κατοίκων. Έχει μετατραπεί σε κοινή πεποίθηση. Οι δημότες βλέπουν ποια σημεία συγκεντρώνουν συνεχώς παρεμβάσεις και ποια χωριά θυμούνται μόνο προεκλογικά. 

Βλέπουν ποιοι δρόμοι ασφαλτοστρώνονται και ποιοι παραμένουν ξεχασμένοι εδώ και δεκαετίες. Βλέπουν πού πέφτει το βάρος των χρηματοδοτήσεων και πού περισσεύουν μόνο υποσχέσεις.

Το τεχνικό πρόγραμμα θα έπρεπε να αποτελεί εργαλείο συνοχής και όχι αιτία διαχωρισμού. Η δημοτική αρχή οφείλει να αφουγκράζεται τις πραγματικές ανάγκες όλων των κοινοτήτων και να προχωρά σε έργα που ανταποκρίνονται στις καθημερινές δυσκολίες των πολιτών. 

Η ανάπτυξη δεν μπορεί να περιορίζεται σε έργα προβολής ή σε παρεμβάσεις που εξυπηρετούν μόνο το κέντρο. Ο πραγματικός δείκτης προόδου ενός δήμου είναι η κατάσταση των χωριών του.

 Για να υπάρξει όμως πραγματική ανάπτυξη, χρειάζεται σχέδιο με ισορροπία, δικαιοσύνη και προτεραιότητα στις ουσιαστικές ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. 

Χρειάζονται έργα υποδομής, στήριξη της αγροτικής παραγωγής, παρεμβάσεις στην καθημερινότητα και ενίσχυση της ποιότητας ζωής σε κάθε χωριό.

Οι κάτοικοι δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο: να μην υπάρχουν χωριά δύο ταχυτήτων. Ζητούν να αισθανθούν ότι αποτελούν ισότιμο κομμάτι του δήμου και ότι το μέλλον του τόπου τους δεν αντιμετωπίζεται με αδιαφορία. 

Ένα πραγματικά δίκαιο τεχνικό πρόγραμμα δεν χτίζεται με δημόσιες σχέσεις και φωτογραφίες. Χτίζεται με έργα σε κάθε χωριό, με διαφάνεια, με ισονομία και με πραγματικό σεβασμό στους ανθρώπους...

👉Ο καθείς  αναγνώστης δεν έχει πάρα να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι   από ένα τεχνικό πρόγραμμα , ύψους 16.147.689,63 € :

πόσα χρήματα διατίθενται και πόσες παρεμβάσεις γίνονται η προγραμματίζονται για το χωριό του ,σε συνεχιζόμενα ή νέα έργα και μελέτες 

.