Το Ξηρόμερο χρειάζεται Ζωντανά Χωριά...

Το Ξηρόμερο χρειάζεται Ζωντανά Χωριά...

Η ισόρροπη ανάπτυξη ενός δήμου δεν είναι μια θεωρητική έννοια ούτε μια πολιτική επιλογή που εφαρμόζεται επιλεκτικά. Είναι η ουσιαστική προϋπόθεση για να υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη, οικονομική πρόοδος και ποιότητα ζωής για όλους τους δημότες. 

Ένας δήμος δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται αναπτυγμένος όταν ευημερεί μόνο το διοικητικό του κέντρο, ενώ οι κοινότητες της περιφέρειας αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε βασικές υποδομές, προβλήματα πρόσβασης και συνεχή πληθυσμιακή συρρίκνωση. 

Η πραγματική ανάπτυξη δεν έχει γεωγραφικούς διαχωρισμούς. Αφορά κάθε γειτονιά, κάθε οικισμό και κάθε χωριό. Όταν αναπτύσσεται το σύνολο του δήμου, τότε δημιουργείται ένα σταθερό και βιώσιμο μέλλον για όλους.

Ο Δήμος Ξηρομέρου διαθέτει έναν μοναδικό φυσικό και παραγωγικό πλούτο. Η αγροτική γη, η κτηνοτροφία, η αλιεία, οι εκτεταμένες ακτογραμμές, οι παραδοσιακοί οικισμοί και η πολιτιστική του κληρονομιά αποτελούν σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα. 

Αυτά όμως δεν αρκούν από μόνα τους για να οδηγήσουν στην ανάπτυξη. Απαιτείται ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός που θα αντιμετωπίζει όλες τις κοινότητες ως ισότιμα κομμάτια του ίδιου οργανισμού. 

Γιατί ένας δήμος είναι τόσο δυνατός όσο και το πιο απομακρυσμένο χωριό του. Αν τα χωριά ερημώνουν, μειώνεται η παραγωγή, εγκαταλείπεται η ύπαιθρος και χάνεται ένα σημαντικό μέρος της ταυτότητας του τόπου. 

Αντίθετα, όταν τα χωριά παραμένουν ζωντανά, ενισχύεται η τοπική οικονομία, στηρίζονται οι επιχειρήσεις του κέντρου, αυξάνεται η κατανάλωση και δημιουργούνται νέες προοπτικές ανάπτυξης.

Βασική αρχή μιας σύγχρονης δημοτικής πολιτικής πρέπει να είναι η δίκαιη και ισόρροπη κατανομή των διαθέσιμων πόρων. Η ισότητα δεν σημαίνει ότι όλες οι κοινότητες θα λαμβάνουν ακριβώς τα ίδια χρήματα, αλλά ότι οι πόροι θα κατανέμονται με αντικειμενικά, διαφανή και μετρήσιμα κριτήρια. 

Ο πληθυσμός κάθε κοινότητας αποτελεί το βασικότερο κριτήριο, γιατί αποτυπώνει τις πραγματικές ανάγκες σε υποδομές, υπηρεσίες και συντήρηση των δημοτικών εγκαταστάσεων.

 Είναι λογικό μια μεγαλύτερη κοινότητα να χρειάζεται περισσότερους πόρους από μια μικρότερη. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα μικρά χωριά πρέπει να μένουν χωρίς έργα. 

Αντίθετα, κάθε κοινότητα πρέπει να εξασφαλίζει ένα ελάχιστο επίπεδο χρηματοδότησης ώστε να καλύπτει τις βασικές της ανάγκες και να μπορεί να διατηρήσει τον πληθυσμό της. 

Η αναλογική κατανομή των πόρων με βάση τον πληθυσμό, σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε περιοχής, αποτελεί τη δικαιότερη μορφή διαχείρισης των δημοτικών οικονομικών και ενισχύει το αίσθημα ισονομίας και εμπιστοσύνης των πολιτών προς τη δημοτική αρχή.

Η ισόρροπη ανάπτυξη προϋποθέτει επίσης επενδύσεις στις βασικές υποδομές. Η βελτίωση του οδικού δικτύου, των δικτύων ύδρευσης, της αποχέτευσης, του δημοτικού φωτισμού, των κοινόχρηστων χώρων και των ψηφιακών υπηρεσιών δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά υποχρέωση απέναντι στους δημότες. 

Όταν ένας κάτοικος ενός απομακρυσμένου χωριού απολαμβάνει τις ίδιες βασικές υπηρεσίες με έναν κάτοικο του κέντρου, τότε ο δήμος λειτουργεί πραγματικά ως ένας ενιαίος οργανισμός και όχι ως ένα σύνολο περιοχών διαφορετικών ταχυτήτων.

Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στο αγροτικό οδικό δίκτυο, γιατί για έναν κατεξοχήν αγροτικό δήμο όπως το Ξηρόμερο, οι αγροτικοί δρόμοι αποτελούν αναπτυξιακή υποδομή πρώτης προτεραιότητας. Δεν είναι απλώς χωματόδρομοι που οδηγούν στα χωράφια. 

Είναι οι δρόμοι από τους οποίους περνά καθημερινά ο κόπος των παραγωγών και η οικονομία του τόπου. Η κατάσταση των αγροτικών δρόμων επηρεάζει άμεσα το κόστος παραγωγής, την ασφάλεια των μετακινήσεων και την ανταγωνιστικότητα των τοπικών προϊόντων.

Ένας ελαιοπαραγωγός που μεταφέρει  τη σοδειά του, ένας κτηνοτρόφος που μεταφέρει ζωοτροφές, ένας μελισσοκόμος που πρέπει να προσεγγίσει τις κυψέλες του ή ένας επαγγελματίας που δραστηριοποιείται στην ύπαιθρο γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένας κατεστραμμένος αγροτικός δρόμος σημαίνει περισσότερες βλάβες στα οχήματα, μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμων, καθυστερήσεις, αυξημένο κόστος και χαμένο εισόδημα. 

Αντίθετα, ένα καλά συντηρημένο αγροτικό δίκτυο μειώνει τις δαπάνες παραγωγής, διευκολύνει τη μεταφορά των προϊόντων, προστατεύει τον εξοπλισμό των παραγωγών και καθιστά πιο ελκυστική την παραμονή των νέων στον πρωτογενή τομέα.

 Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι για τον αγρότη ο αγροτικός δρόμος είναι τόσο σημαντικός όσο ένας κεντρικός εμπορικός δρόμος για έναν επιχειρηματία.

Η αξία του αγροτικού οδικού δικτύου δεν περιορίζεται μόνο στην παραγωγή. Οι δρόμοι αυτοί είναι απαραίτητοι για την πολιτική προστασία, διευκολύνουν την πρόσβαση της Πυροσβεστικής σε περιπτώσεις πυρκαγιάς, των ασθενοφόρων σε έκτακτα περιστατικά και των τεχνικών συνεργείων για την αποκατάσταση βλαβών. 

Παράλληλα, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του αγροτουρισμού, της πεζοπορίας και των εναλλακτικών μορφών τουρισμού, αξιοποιώντας τον φυσικό πλούτο του Ξηρομέρου. 

Επομένως, κάθε ευρώ που επενδύεται στους αγροτικούς δρόμους δεν αποτελεί δαπάνη αλλά επένδυση που επιστρέφει πολλαπλά οφέλη στην τοπική οικονομία.

Εξίσου σημαντική είναι η στήριξη της τοπικής επιχειρηματικότητας και της πρωτογενούς παραγωγής. Η γεωργία, η κτηνοτροφία, η αλιεία και οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις αποτελούν τον βασικό κορμό της οικονομίας του δήμου. 

Όταν υπάρχουν σύγχρονες υποδομές, πρόσβαση σε χρηματοδοτικά εργαλεία και ένα σταθερό αναπτυξιακό περιβάλλον, οι νέοι άνθρωποι έχουν περισσότερους λόγους να παραμείνουν στον τόπο τους και να επενδύσουν σε αυτόν. 

Αντίθετα, όταν κυριαρχεί η αίσθηση της εγκατάλειψης και της άνισης μεταχείρισης, η ερήμωση της υπαίθρου γίνεται αναπόφευκτη.

Παράλληλα, η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της ανάπτυξης. 

Οι παραλίες, οι ορεινές διαδρομές, οι παραδοσιακοί οικισμοί, τα ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις μπορούν να δημιουργήσουν ένα ολοκληρωμένο τουριστικό προϊόν που θα ωφελεί όλες τις κοινότητες και όχι μόνο τις παραθαλάσσιες περιοχές. 

Ο επισκέπτης αναζητά πλέον εμπειρίες, αυθεντικότητα και επαφή με την τοπική κοινωνία. Αυτό ακριβώς μπορεί να προσφέρει το Ξηρόμερο, αρκεί να υπάρξει σωστός σχεδιασμός και συνεργασία.

Η ισόρροπη ανάπτυξη δεν είναι αντιπαράθεση ανάμεσα στο κέντρο και στα χωριά. Είναι μια σχέση αλληλεξάρτησης. Ένα ζωντανό κέντρο χρειάζεται δυνατές κοινότητες και τα χωριά χρειάζονται ένα οργανωμένο διοικητικό κέντρο που να παρέχει αποτελεσματικές υπηρεσίες. 

Η πρόοδος του ενός ενισχύει την πρόοδο του άλλου. Όταν οι παραγωγοί ευημερούν, ενισχύεται η αγορά. Όταν τα χωριά προσελκύουν επισκέπτες, ωφελείται ολόκληρη η τοπική οικονομία. Όταν οι νέοι επιλέγουν να μείνουν στον τόπο τους, διασφαλίζεται το μέλλον του δήμου.

Τελικά, η μεγαλύτερη πρόκληση για κάθε δημοτική αρχή δεν είναι να υλοποιήσει τα περισσότερα έργα, αλλά να υλοποιήσει τα δικαιότερα έργα. 

Εκείνα που απαντούν στις πραγματικές ανάγκες των πολιτών, στηρίζουν την παραγωγή, ενισχύουν την κοινωνική συνοχή και κατανέμουν τους διαθέσιμους πόρους με διαφάνεια, αντικειμενικότητα και αναλογικότητα. 

Για τον Δήμο Ξηρομέρου, η ισόρροπη ανάπτυξη δεν αποτελεί απλώς μια αναπτυξιακή επιλογή. Αποτελεί μονόδρομο για να παραμείνουν ζωντανά τα χωριά, να ενισχυθεί το κέντρο, να αξιοποιηθεί ο πλούτος του τόπου και να οικοδομηθεί ένα μέλλον στο οποίο κάθε δημότης, ανεξάρτητα από τον τόπο κατοικίας του, θα αισθάνεται ότι ο δήμος επενδύει ισότιμα στο δικό του μέλλον.