ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ: ανάμεσα στο γκρι του τσιμέντου και στο μαύρο της ασφάλτου υπάρχει και κάτι ακόμη: η άλλη πλευρά της ανάπλασης.

 

Καθώς ολοκληρώνεται η ανάπλαση στον Αστακό (κυρίως των οδών ) και έχουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα, ας δούμε ορισμένα πραγματικά δεδομένα που αφορούν το συγκεκριμένο έργο.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΟΛΥΖΟΣ: Αντιδήμαρχος έργων Δήμου Ξηρομέρου

Γεγονός είναι ότι κάθε μεγάλη παρέμβαση στον δημόσιο χώρο προκαλεί συζητήσεις. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. 

 

Η αισθητική είναι σε έναν βαθμό υποκειμενική, οι επιλογές μπορούν και πρέπει να κρίνονται και κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του για την εικόνα και το μέλλον του τόπου του.

 

Στην πλειονότητα των παρεμβάσεων, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες, ο κυβόλιθος που τοποθετείται αντικαθιστά ασφαλτοτάπητα. Και νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι, ότι ο ασφαλτοτάπητας δεν αποτελεί μέρος της ιστορίας και της αρχιτεκτονικής ενός τόπου.

 

Η άσφαλτος μπορεί είναι ένα κατεξοχήν λειτουργικό υλικό, απαραίτητο σε πολλές περιπτώσεις για το σύγχρονο οδικό δίκτυο, όμως, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω δεν αποτελεί, στοιχείο που από μόνο του αναδεικνύει την ιστορικότητα ή την ιδιαίτερη φυσιογνωμία ενός τόπου.

 

Ο κυβόλιθος, αντίθετα, όταν επιλέγεται και τοποθετείται με τρόπο που σέβεται την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία μιας περιοχής, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην αισθητική αναβάθμιση και στην ανάδειξη του χαρακτήρα της. 

 

Δημιουργεί μια διαφορετική κλίμακα στον δημόσιο χώρο, περιορίζει οπτικά την κυριαρχία της ασφάλτου και μπορεί να λειτουργήσει ως συνδετικό στοιχείο ανάμεσα σε πλατείες, πεζοδρόμια, δρόμους και ιστορικά κτίρια.

 

Αυτός είναι, άλλωστε, ένας από τους λόγους που υλικά αυτού του χαρακτήρα επιλέγονται συχνά σε αναπλάσεις ιστορικών κέντρων και παραδοσιακών οικιστικών συνόλων.

Παράλληλα, ο κυβόλιθος δίνει τη δυνατότητα διαφοροποίησης των επιφανειών και καλύτερης οπτικής οργάνωσης του δημόσιου χώρου. 

 

Μπορεί να σηματοδοτήσει περιοχές ήπιας κυκλοφορίας, διαδρομές πεζών και σημεία ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός περισσότερο ανθρώπινου αστικού περιβάλλοντος.

Αν πραγματικά θέλουμε να μιλήσουμε για την ιστορικότητα του Αστακού, τότε οφείλουμε να δούμε τη μεγάλη εικόνα.

Η συγκεκριμένη ανάπλαση δεν αποτελεί μια απομονωμένη παρέμβαση σε ένα πεζοδρόμιο ή σε έναν δρόμο. Αποτελεί συνέχεια μιας ευρύτερης προσπάθειας ανάπλασης της πόλης του Αστακού, που περιλαμβάνει το παραλιακό μέτωπο, το ιστορικό κέντρο, την πλατεία και τις παρακείμενες οδούς.

 

Πρόκειται, δηλαδή, για παρεμβάσεις που πρέπει να κρίνονται και ως μέρη ενός ενιαίου συνόλου. Ενός σχεδιασμού που επιχειρεί να συνδέσει διαφορετικά σημεία της πόλης και να διαμορφώσει μια περισσότερο συνεκτική αισθητική και λειτουργική ταυτότητα για τον Αστακό.

Η ιστορικότητα ενός τόπου προστατεύεται όταν επιτρέπουμε στην πόλη να εξελίσσεται με σεβασμό στην ταυτότητά της.Γιατί ανάμεσα στο γκρι του τσιμέντου και στο μαύρο της ασφάλτου υπάρχει και κάτι ακόμη: η άλλη πλευρά της ανάπλασης.