8 εκατ. ευρώ για Αστακό και Μύτικα: Αντί να ρωτάμε γιατί κατατέθηκε η πρόταση, να ρωτήσουμε γιατί κάποιοι ενοχλούνται που διεκδικήθηκε

 8 εκατ. ευρώ για Αστακό και Μύτικα: Αντί να ρωτάμε γιατί κατατέθηκε η πρόταση, να ρωτήσουμε γιατί κάποιοι ενοχλούνται που διεκδικήθηκε

Υπάρχει ένα παράδοξο στην τελευταία αντιπολιτευτική συζήτηση για την πρόταση των 8 εκατομμυρίων ευρώ για την προστασία του παραλιακού μετώπου Αστακού και Μύτικα. 

Ο Δήμος καταθέτει αίτημα χρηματοδότησης σε μια πρόσκληση που αφορά ακριβώς αντιδιαβρωτικά έργα και  κάποιοι σπεύδουν  να ρωτήσουν  αν το έργο είναι αρκετά ώριμο, αν υπάρχουν οριστικές μελέτες, εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις και αν ο φάκελος είναι πλήρης.

Γιατί τελικά τι θα έπρεπε να κάνει ένας Δήμος όταν έχει μπροστά του μια χρηματοδοτική πρόσκληση για έργα προστασίας ακτών και ταυτόχρονα έχει δύο παραλιακούς οικισμούς που αντιμετωπίζουν πρόβλημα διάβρωσης;

Να μην καταθέσει τίποτα;

Να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί και η τελευταία διαδικασία, χωρίς να διεκδικήσει εγκαίρως τη χρηματοδότηση;

Ή να προχωρήσει στην κατάθεση, με τον φάκελο και τις μελέτες που διαθέτει, και από εκεί και πέρα να ακολουθήσει η διαδικασία αξιολόγησης, ελέγχων, εγκρίσεων και τυχόν συμπληρώσεων;

Ο Δήμος επέλεξε να διεκδικήσει εγκαίρως τη χρηματοδότηση

Και αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να κριθεί: όχι αν ο Δήμος έχει ήδη στα χέρια του ένα έργο έτοιμο να δημοπρατηθεί αύριο το πρωί, αλλά αν έκανε σωστά που μπήκε στη διαδικασία να διεκδικήσει χρήματα για ένα υπαρκτό πρόβλημα.

Αν ο φάκελος δεν είναι επαρκής, θα το κρίνει η αρμόδια διαδικασία αξιολόγησης. Αν χρειάζονται πρόσθετες εγκρίσεις, θα ζητηθούν. Αν απαιτούνται συμπληρωματικές μελέτες, θα γίνουν. Αν κάποιο κόστος χρειάζεται τεκμηρίωση, θα ελεγχθεί.

Αυτός είναι ο θεσμικός δρόμος.

Το να καταθέσεις αίτημα χρηματοδότησης δεν σημαίνει ότι έχεις πάρει τα 8 εκατομμύρια. Δεν σημαίνει ότι το έργο έχει δημοπρατηθεί. Δεν σημαίνει ότι αύριο ξεκινούν τα μηχανήματα.

Σημαίνει ότι διεκδικείς.

Και εδώ ίσως βρίσκεται το πραγματικό παράδοξο.

Αν η πρόταση δεν κατατεθεί, δεν υπάρχει χρηματοδότηση για να διεκδικηθεί.

Αν κατατεθεί, τότε υπάρχει τουλάχιστον η δυνατότητα να αξιολογηθεί, να βελτιωθεί, να συμπληρωθεί και, εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις, να χρηματοδοτηθεί.

Στις 8 Σεπτεμβρίου, μάλιστα, η Δημοτική Επιτροπή παρέλαβε ομόφωνα τις δύο μελέτες που συνδέονται με την προσπάθεια χρηματοδότησης.

Επομένως, η σοβαρή συζήτηση δεν μπορεί να εξαντλείται στο «είναι προμελέτες».

Η πραγματική συζήτηση είναι: τι περιλαμβάνει ο φάκελος, τι λείπει, τι πρέπει να συμπληρωθεί και αν τελικά μπορεί να οδηγήσει σε χρηματοδότηση και πραγματικό έργο.

Αυτό είναι ουσιαστικός έλεγχος.

Το να δημιουργείται όμως η εντύπωση ότι επειδή υπάρχουν ακόμη στάδια ωρίμανσης κακώς κατατέθηκε η πρόταση, είναι μια διαφορετική πολιτική ανάγνωση.

Και εδώ χρειάζεται καθαρό μυαλό.

Ο Αστακός και ο Μύτικας χρειάζονται αντιδιαβρωτική προστασία. Η πρόσκληση υπάρχει. Η πρόταση κατατέθηκε. Τώρα αρχίζει η δύσκολη δουλειά: έλεγχος, αξιολόγηση, εγκρίσεις, συμπληρώσεις και τελικά η απόφαση για τη χρηματοδότηση.

Και ας το πούμε όσο πιο απλά γίνεται:

Αντί να ρωτάμε μόνο «γιατί κατέθεσε ο Δήμος;»

Ας ρωτήσουμε και «τι θα κέρδιζε ο τόπος αν ο Δήμος δεν κατέθετε τίποτα;»

Γιατί τα 8 εκατομμύρια μπορεί να μην έχουν γίνει ακόμη έργο.

Χωρίς όμως την προσπάθεια να διεκδικηθούν, δεν θα υπήρχε καν η πιθανότητα να γίνουν.