Κωνωπίνα Ξηρομέρου: «Έφυγε» ο Βασίλης Σκούρτας – Το συγκινητικό «αντίο» του Γιώργου Καλλιακμάνη στον φίλο και συνάδελφό του

Κωνωπίνα Ξηρομέρου: «Έφυγε» ο Βασίλης Σκούρτας– Το συγκινητικό «αντίο» του Γιώργου Καλλιακμάνη στον φίλο και συνάδελφό του

 

Με ένα συγκινητικό μήνυμα ο Γιώργος Καλλιακμάνης αποχαιρέτησε τον αγαπημένο του φίλο και απόστρατο αστυνομικό Βασίλη Σκούρτα, από την Κωνωπίνα Ξηρομέρου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή.

 

 Ο απόστρατος αστυνομικός και παλιός συνδικαλιστής, Βασίλης Σκούρτας ζούσε στο Μοσχάτο Αττικής, διατηρώντας όμως πάντα ισχυρούς δεσμούς με τον τόπο καταγωγής του, την Κωνωπίνα Ξηρομέρου.

 

 Ο πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Νοτιοανατολικής Αττικής, Γιώργος Καλλιακμάνης, δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια φωτογραφία στην οποία εικονίζεται αγκαλιά με τον εκλιπόντα.

 

 Στην ανάρτησή του, ο Γιώργος Καλλιακμάνης έκανε λόγο για έναν άνθρωπο που δεν ήταν απλώς συνάδελφος, αλλά ένας αγαπημένος φίλος, με τον οποίο μοιράστηκε πολλά χρόνια μέσα στην Ελληνική Αστυνομία, αλλά και σημαντικές στιγμές της προσωπικής τους ζωής.

 

 Μιλώντας για τη σχέση τους, αναφέρθηκε στις δύσκολες υπηρεσίες, στις αγωνίες και στις στιγμές που έζησαν μαζί, αλλά και στα γέλια, τις συζητήσεις και τις αναμνήσεις που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη του.

«Καλό σου ταξίδι, Βασίλη. Σε ευχαριστώ για όλα όσα ζήσαμε μαζί. Και να ξέρεις πως για κάποιους ανθρώπους, η υπηρεσία τελειώνει όταν βγάζουν τη στολή. Η φιλία όμως δεν τελειώνει ποτέ», έγραψε ο Γιώργος Καλλιακμάνης.

Το συλλυπητήριο μήνυμα του Γιώργου Καλλιακμάνη:

«Σήμερα δεν βρίσκω εύκολα λόγια…

Γιατί υπάρχουν στιγμές που η απώλεια είναι τόσο μεγάλη, που καμία λέξη δεν μπορεί πραγματικά να την περιγράψει.

Ο Βασίλης Σκούρτας δεν ήταν απλώς ένας συνάδελφος.

Ήταν φίλος. Ήταν ένας άνθρωπος με τον οποίο μοιραστήκαμε χρόνια ολόκληρα μέσα στην Ελληνική Αστυνομία, χρόνια δύσκολα, γεμάτα ευθύνη, αγωνία, ένταση, αλλά και στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη μου.

Ζήσαμε μαζί πολλά.

Βρεθήκαμε δίπλα-δίπλα σε υπηρεσίες, σε δύσκολες στιγμές, σε περιστατικά που μόνο όσοι φορούν τη στολή μπορούν πραγματικά να καταλάβουν.

Μοιραστήκαμε την κούραση, την αγωνία, το άγχος, αλλά και εκείνα τα μικρά διαλείμματα χαράς και γέλιου που έδιναν δύναμη για να συνεχίσουμε.

Γιατί η Αστυνομία δεν είναι μόνο μια δουλειά.

Είναι χρόνια από τη ζωή μας. Είναι άνθρωποι που γνωρίζεις, άνθρωποι που εμπιστεύεσαι, άνθρωποι που γίνονται οικογένεια.

Και ο Βασίλης ήταν ένας από αυτούς τους ανθρώπους.

Όμως δεν μοιραστήκαμε μόνο τα χρόνια της Αστυνομίας.

Μοιραστήκαμε και κομμάτια της ζωής μας. Συζητήσεις, χαρές, προβληματισμούς, προσωπικές στιγμές. Γελάσαμε, διαφωνήσαμε, συμφωνήσαμε, σταθήκαμε ο ένας δίπλα στον άλλον όταν χρειάστηκε.

Και τελικά, αυτό είναι που μένει από έναν άνθρωπο.

Όχι ο βαθμός του.

Όχι η θέση του.

Όχι η στολή του.

Μένουν οι στιγμές που έζησες μαζί του. Μένει η ανθρωπιά του. Μένει το αποτύπωμά του στις ζωές των ανθρώπων που τον γνώρισαν.

Βασίλη, σήμερα αποχαιρετώ έναν φίλο και έναν συνάδελφο.

Αποχαιρετώ έναν άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκα ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου.

Και όσο δύσκολο κι αν είναι να δεχτούμε ότι δεν θα σε ξαναδούμε, θέλω να πιστεύω πως οι άνθρωποι που αγαπήσαμε δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Ζουν μέσα στις αναμνήσεις μας, στις ιστορίες που θα διηγούμαστε, στα περιστατικά που θα θυμόμαστε και στα χαμόγελα που θα φέρνουμε στα χείλη μας όταν θα μιλάμε για εκείνους.

Στην οικογένεια και στους ανθρώπους που αγάπησες, θέλω να εκφράσω τα πιο ειλικρινή και βαθιά μου συλλυπητήρια.

Δεν υπάρχουν λόγια που να μπορούν να απαλύνουν τον πόνο της απώλειας.

Υπάρχει μόνο η υπόσχεση ότι δεν θα ξεχάσουμε.

Και εμείς, οι άνθρωποι που περπατήσαμε μαζί σου στους ίδιους δρόμους, φορέσαμε την ίδια στολή και μοιραστήκαμε μαζί σου ένα κομμάτι από τη ζωή μας, θα σε κρατήσουμε στη μνήμη μας όπως πραγματικά ήσουν.

Ως φίλο.

Ως συνάδελφο.

Ως άνθρωπο.

Καλό σου ταξίδι, Βασίλη.

Σε ευχαριστώ για όλα όσα ζήσαμε μαζί.

Και να ξέρεις πως για κάποιους ανθρώπους, η υπηρεσία τελειώνει όταν βγάζουν τη στολή.

Η φιλία όμως δεν τελειώνει ποτέ.

Καλό ταξίδι στο φως φίλε μου!

~ Γιώργος ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ»