Τώρα που πέρασε το καλοκαίρι και σταμάτησαν τα πανηγύρια και οι μουσικές βραδιές οι οποίες διοργανώνονται όπως κάθε χρόνο από τοὺς Πολιτιστικούς Συλλόγους στα χωριά μας ας πούμε κάποιες σκληρές αλήθειες!!
Τα χωριά μας αδειάζουν τα σχολεία κλείνουν ή συρρικνώνονται.
Οι νέοι φεύγουν,τα καφενεία λιγοστεύουν, η αγροτική παραγωγή υποχωρεί και το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να χάνεται και να υποχωρεί η ίδια η κοινωνική ζωή της υπαίθρου!!
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα θα ήθελα να επισημάνω κάποια πράγματα για τον ρόλο των Πολιτιστικών Συλλόγων .
Οταν ένα χωριό αγωνίζεται για την ίδια του την επιβίωση, δεν αρκεί ο Πολιτιστικός Σύλλογος να οργανώνει ένα πανηγύρι τον Αύγουστο.
Το πανηγύρι ναι θα συμφωνήσω είναι κομμάτι της παράδοσης μας και πρέπει να υπάρχει για το χορό,την μουσική και γενικά στο να περάσουν όλοι μια όμορφη και χαρούμενη βραδιά.
Αλλά δεν πρέπει να συγχέουμε το πανηγύρι με τον πολιτισμό
Πολιτισμός δεν είναι μόνο ένα πανηγύρι, αλλά τι μένει την επόμενη μέρα!!
Γι ‘αυτό τώρα που τα χωριά μας σβήνουν είναι η ώρα να ξαναμιλήσουμε για τον πολιτισμό και όχι για ένα βράδυ διασκέδασης και μόνο ,αλλά για έναν πραγματικό Πολιτιστικό Σύλλογο που να μπορεί να συνεργάζεται με όλους τους δημόσιους φορείς και οργανισμούς , να διεκδικεί υποδομές, πολιτισμό, αθλητισμό και ποιότητα ζωής.
Θα πρέπει να είναι ένας Σύλλογος που να διοργανώνει εκδηλώσεις θεατρικές , αθλητικές, μουσικές, εικαστικές αλλά και παράλληλα να είναι ένας Σύλλογος της δημιουργίας !!
Χρειαζόμαστε ξανά Συλλόγους ζωντανούς και όχι Συλλόγους - σφραγίδες!!!!!
Τα χωριά μας δεν χρειάζονται άλλους θεατές αλλά ανθρώπους για να ξαναδώσουν νόημα στην λέξη « Σύλλογος » που σημαίνει συλλογικότητα, συμμετοχή και εθελοντισμός!!!!!
ΣΩΣΤΟΣ. ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΘΗΤΙΚΟΎΣ ΘΕΑΤΕΣ.
ΑπάντησηΔιαγραφή