Η μετάλλαξη των πανηγυριών στα χωριά της Ελλάδας Υπάρχουν πράγματα που δεν είναι συνηθισμένες στιγμές στο χρόνο. Είναι έντονες αναμνήσεις. Είναι βιώματα ζωής, εικόνες μιας άλλης εποχής, άνθρωποι, μυρωδιές, μουσικές, παρέες και στιγμές που, όσο περνούν τα χρόνια, αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία. Ένα από αυτά είναι και το πανηγύρι του χωριού . Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία τα γνωρίσαμε αλλιώς. Πιο απλά, πιο ελεύθερα, πιο αυθόρμητα και, κυρίως, πιο παραδοσιακά. Δεν χρειαζόταν να τηλεφωνήσεις εβδομάδες πριν για να «κλείσεις τραπέζι». Πήγαινες με την παρέα σου και καθόσουν όπου έβρισκες. Ένα τραπέζι, μερικές καρέκλες, οι μπύρες μας, τα αναψυκτικά όταν ήμασταν μικρότεροι, το κρασάκι των μεγαλύτερων και, για κάποιους, ένα ούζο. Και ήταν αρκετό. Το πανηγύρι δεν χρειαζόταν να σου αποδείξει ότι είναι «μεγάλο». Ήταν μεγάλο επειδή ήταν του χωριού. Αρκετά παλιότερα, μάλιστα, το «παγκύρι», όπως το έλεγαν σε πολλά μέρη της ελληνικής επαρχίας, αποτελούσε έναν από τους ελάχιστους τρόπους οργανωμ...
Γειά σου ρε Ντινα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή