ΠΑΝΟΣ Η .ΧΟΛΗΣ : ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ, ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕΝΟΥΝ

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ, ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕΝΟΥΝ

«Εσύ, διαβάτη που περνάς, σταμάτησε το βήμα και με ευλάβεια πολλή ατένισε το μνήμα».

Γράφει ο :Παναγιώτης Ηλ. Χολής

Οι στίχοι αυτοί ανήκουν στον Ιεροκήρυκα Νικόλαο Μαχαιριώτη , ο οποίος τους έγραψε στην είσοδο του κοιμητηρίου του χωριού μου πριν από 120 και πλέον χρόνια. 
Ο χρόνος τους ξεθώριασε, όμως ένας άλλος συγχωριανός μας ο Ευστάθιος Κυριάκος που διαμένει μόνιμα στην Αμερική, φρόντισε να τους χαράξει ξανά σε μια μαρμάρινη επιγραφή,το 2018 και να την τοποθετήσει στην ίδια θέση. Ίσως γιατί υπάρχουν λόγια που δεν πρέπει να σβήσουν ποτέ.
Συνηθίζω να επισκέπτομαι το κοιμητήριο συχνά. Κάθε φορά ακολουθώ την προτροπή της επιγραφής. Μπορεί να καθίσω ακόμη και μία ώρα, μέχρι να προλάβω να τους επισκεφθώ όλους.
Από τη στιγμή που περνάς την πύλη, τα συναισθήματα αλλάζουν. Πηγαίνεις στον δικό σου άνθρωπο, ανάβεις το καντήλι και σιωπάς. Ένα ρίγος διαπερνά το σώμα σου. Ο εσωτερικός σου κόσμος αρχίζει να αναδεύεται και νιώθεις κάτι διαφορετικό από ό,τι λίγα λεπτά πριν.
Στέκεσαι μπροστά στο μνήμα και συλλογίζεσαι. Μένεις αμίλητος. Θέλεις να μιλήσεις, να πεις ένα «γεια σου, μάνα», «γεια σου, πατέρα», «γεια σου, αδερφέ», «γεια σου, γείτονα», «γεια σου, φίλε», «γεια σου, μπάρμπα», «γεια σου, θεία»   … Ανατριχιάζεις. Το δάκρυ ξεπροβάλλει στην άκρη του ματιού. Προσπαθείς να φανείς δυνατός και να μη λυγίσεις. Άλλοτε τα καταφέρνεις και άλλοτε όχι.
Μένεις εκεί ακίνητος, ατενίζεις το μνήμα και αναρωτιέσαι:
Τι είναι η ζωή, αδέρφια;

Ίσως τελικά να είναι μια μικρή διαδρομή που οδηγεί όλους μας στον ίδιο προορισμό.
Κοιτάζεις τη φωτογραφία. Το βλέμμα σου καρφώνεται πάνω της και αρχίζεις να μονολογείς. Ξάφνου θαρρείς πως σου αποκρίνεται. Μέσα σου πιάνεις κουβέντα μαζί της. Νιώθεις το σώμα σου να παραλύει και να αναδύονται τα πιο αγνά ανθρώπινα συναισθήματα.
Απίστευτη αίσθηση.

Για μια στιγμή νιώθεις πως μίλησες ξανά με τον άνθρωπό σου.
Όμως, όταν βρίσκεσαι σε αυτόν τον χώρο, αισθάνεσαι την ανάγκη να περάσεις από όλα τα μνήματα. Να συναντήσεις όλους. Γνωστούς και άγνωστους, φίλους και συγγενείς.
Και τότε συνειδητοποιείς κάτι συγκλονιστικό.
Όλο το χωριό είναι εδώ.

ΟΛΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ.
Μπροστά σου περνά ολόκληρη η ζωή σου. Μέσα σε λίγα λεπτά ζωντανεύουν οι στιγμές που έζησες μαζί τους, σαν μια παλιά κινηματογραφική ταινία. Τα χρόνια πέρασαν. Εκείνοι που γνώριζες αναπαύονται πια εδώ.
Βρισκόμαστε πλέον σε μια ηλικία που μας επιτρέπει να έχουμε αναμνήσεις από τη γενιά που έφυγε. Καθώς ατενίζεις τα μνήματα, στεναχωριέσαι. Άλλοι έφυγαν πρόωρα, άλλοι πολύ πρόωρα, άλλοι άδικα και άλλοι πλήρεις ημερών. Για τον καθένα έχεις κάτι να θυμηθείς. Κάτι καλό, κάτι δύσκολο ή κάτι όμορφο. Δεν έχει σημασία. Μπροστά στον θάνατο οι μικρότητες σβήνουν. Ο νεκρός πάντα δικαιώνεται και συγχωρείται.

Καθώς συνεχίζεις την περιήγησή σου, αντικρίζεις μια επιγραφή που γράφει:
ΜΑΡΙΑ – Ετών 1. Απεβίωσε το 1941.

Δίπλα, η φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού με το φουστανάκι του, να κάθεται και να σε κοιτάζει με εκείνο το αγγελικό, ναζιάρικο προσωπάκι.
Γιατί, Θεέ μου; Γιατί τόσο νωρίς; Τι έφταιξε αυτό το παιδί; Τι πρόλαβε να ζήσει;
Παράπονο, θυμός και πίκρα γίνονται ένα.

Η φωτογραφία της μικρής Μαρίας με έχει σημαδέψει. Κάθε φορά που επισκέπτομαι το κοιμητήριο, ανάβω το καντηλάκι της. Στέκομαι για λίγο μπροστά της και, χωρίς να το καταλάβω, της αφήνω κι ένα δάκρυ.
Αν ζούσε σήμερα, θα ήταν 85 ετών.

Σιγά σιγά φεύγει η γενιά που μας έφερε στον κόσμο. Η γενιά που γνώρισε τον πόλεμο, τη φτώχεια, τις στερήσεις και τη σκληρή δουλειά. Οι άνθρωποι εκείνοι δεν έζησαν μέσα στις ευκολίες. Τίποτα δεν τους χαρίστηκε.

Σε αυτούς χρωστάμε πολλά.
Ήταν άνθρωποι καλόκαρδοι, μεγαλόψυχοι, αγνοί, φιλόξενοι, γελαστοί, κοινωνικοί και άξιοι οικογενειάρχες. Δεν ξέρω αν εμείς σταθήκαμε άξιοι συνεχιστές τους. Πολλά, όμως, δείχνουν πως απομακρυνθήκαμε από τις αξίες που εκείνοι υπηρέτησαν.
Όλο το χωριό είναι εκεί.

Και το χωριό που εξακολουθεί να ζει ερημώνει χρόνο με τον χρόνο. Οι κάτοικοι λιγοστεύουν, η ζωντάνια του χάνεται και σιγά σιγά ξεχνιέται, ακόμη και από πολλούς από εμάς.
Καμιά φορά σκέφτομαι πως, αν επισκεπτόμασταν λίγο συχνότερα τα κοιμητήρια, ίσως να βλέπαμε διαφορετικά τη ζωή. Εκεί συνειδητοποιεί κανείς πόσο μικρός είναι ο χρόνος που μας χαρίστηκε και πόσο ασήμαντα είναι όσα μας χωρίζουν.

Το μεγαλύτερο αγαθό του ανθρώπου είναι η αγάπη προς τον συνάνθρωπο.

Αν το καταφέρναμε αυτό, ίσως να ανακαλύπταμε ξανά τον πραγματικό μας εαυτό και το ανθρώπινο πρόσωπό μας ενώπιον του Θεού. Ίσως τότε να γεννιόταν ξανά η ελπίδα. Η ίδια ελπίδα που κράτησε όρθιους τους προγόνους μας σε πολύ δυσκολότερες εποχές και τους βοήθησε να τα καταφέρουν.

Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν.
Οι αναμνήσεις, όμως, μένουν.

Και όσο υπάρχει κάποιος να τους θυμάται, κανείς δεν χάνεται πραγματικά.

Παναγιώτης Ηλ. Χολής
Γράφτηκε το 2018

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Η ΒΕΛΟΥΤΣΑ ΝΕWS θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών.
Όλα τα σχόλια θα εμφανίζονται μετά την έγκρισή τους από τους διαχειριστές του ιστολογίου.
Σχόλια υβριστικά, συκοφαντικά, ειρωνικά, υποτιμητικά, μειωτικά και απαξιωτικά ή σχόλια χυδαία, σεξιστικά, ρατσιστικά και θρησκευτικού μίσους, σχόλια με μηνύματα που δεν καταλαβαίνουμε, ονομαστικές αναφορές σε απλούς πολίτες και προβοκατόρικα ή σχόλια που δεν έχουν σχέση με τη παραπάνω ανάρτηση, ΔΕΝ θα δημοσιεύονται.
Τα σχόλια και τα κείμενα των αναγνωστών εκφράζουν τους ίδιους και δεν υιοθετούνται κατά ανάγκη από το παρόν ιστολόγιο.
Παρακαλούμε τους αναγνώστες μας να διατυπώνουν τα σχόλια τους με κόσμιο τρόπο για να δημοσιευτούν.
Εάν παρόλα αυτά κάποιος θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση ή σχόλιο στο Blog, καλείται να επικοινωνήσει μαζί μας μέσω του e-mail veloutsaxiromerou@gmail.com προς αποκατάσταση.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤΑΊΚΟΣ: Ευχαριστήριο για την συμπαράσταση σας

Θέλουμε να σας ευχαριστήσουμε όλους από τον κύριο Δήμαρχο και τον αγαπημένο φίλο πρώην Γυμνασιάρχη και Κοινοτάρχη Αστακού Λάμπρο Πιτσούλια ,ο οποίος στην Αίθουσα Εκδηλώσεων αναφέρθηκε προσωπικά στο έργο μου μέχρι όλους τους Ξηρομερίτες του Ξηρομέρου και όλους τους Ξηρομερίτες της διασποράς για τον πρόωρο θάνατο του Γιώργου μας από καρκίνο. Ο Γιώργος μαζί με 400.000 νέους επιστήμονες με τον επιστημονοκτόνο νόμο Κατρούγκαλου πήρε και αυτός τον δρόμο της ξενιτιάς και βρέθηκε στην φιλόξενη Γαλλία όπου εκτός από την Ειδικότητα της Ιατρικής Εργασίας είχε και δύο μεταπτυχιακά,ένα στα Επείγοντα στην Ελβετία και ένα στην Σχολή Δημόσιας Υγείας και μιλούσε άπταιστα 4 ξένες γλώσσες. Μαζί του η Ακτινολόγος γυναίκα του ,η οποία μιλάει και εκείνη άπταιστα 4 ξένες γλώσσες και οι τρεις μικρές τότε κόρες τους. Έτσι ο Γιώργος δεν επαναπαύτηκε στα ήδη σημαντικά προσόντα,αλλά κάνει εκεί απλές 3 δύσκολες μετεκπαιδεύσεις,οι οποίες τον κάνουν περιζήτητο με αποτέλεσμα να βρεθεί Γ...

Γ.ΠΟΥΡΝΑΡΑΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟ ΕΡΓΩΝ: Άξιος ο μισθός του. Αυτό του είπαν, αυτό έκανε...

Αναδημοσίευση από το προσωπικό προφίλ του Γ. Πουρνάρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Απάντηση στην ανάρτηση του Αντιδημάρχου Έργων κ. Β. Πολύζου, με τεκμηριωμένες επισημάνσεις και συγκεκριμένα ερωτήματα προς τη Δημοτική Αρχή για τα σοβαρά και χρονίζοντα προβλήματα της Αλυζίας Κοινοποιώ το πρόσφατο άρθρο μου για την περιοχή της Αλυζίας, το οποίο αναφέρεται κυρίως στα θέματα της καθημερινότητας ενόψει του καλοκαιριού και επισημαίνει την έλλειψη προόδου σε βασικά ζητήματα που αφορούν τον Μύτικα, την παραλιακή ζώνη κ.λπ., τα οποία σχετίζονται άμεσα με τις αυξημένες απαιτήσεις της θερινής περιόδου. Η περιοχή μπήκε εντελώς απροετοίμαστη στην καλοκαιρινή περίοδο, με όλα τα χρονίζοντα θέματα σε εκκρεμότητα, χωρίς καμία ενημέρωση και με τη Δημοτική Αρχή ουσιαστικά απούσα. Η κριτική που ασκείται είναι απολύτως στοχευμένη και περιγράφει αυτά που όλοι θέλουμε: χερσαία ζώνη στο λιμάνι, ράμπα εκτός του οικισμού, εφαρμογή της κυκλοφοριακής μελέτης και της σχετικής απόφασης για τον λεγόμενο πεζόδρομο,...

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΠΑΠΑΡΙΖΟΣ: ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΣΤΑΚΙΩΤΕΣ ΠΟΙΟΝ ;

Άρθρο του συνδημότη μας Λεωνίδα Παπαρίζου για τον πρόσφατο ανασχηματισμό στο Δήμου Ξηρομέρου.

Ξηρομερο : 250% περίπου πάνω οι λογαριασμοί νερού...

Μετά το ρεύμα, το νερό! Οι λογαριασμοί νερού που ήρθαν εσχάτως είναι περίπου 250% πάνω . Οικογένειες πληρώνουμε νερό λες και ποτίζουμε καθημερινά το Θεσσαλικό κάμπο. και γεμιζουμε και ξαναδειάζουμε τις πισίνες μας... Και εδώ πάλι αυξάνεται η τιμή του κυβικού μετά τα 100, περίπου 270%. Και αν δε γίνονται έγκαιρα οι μετρήσεις....καταλαβαίνουμε τι...κερατιλίκια πληρώνουμε πάλι... Και δε φταίνε οι εργαζόμενοι για τις μη μετρήσεις, αλλά η υποστελέχωση του δήμου και το γεγονός οτι την ελλιπή χρηματοδότηση απο την Κεντρική εξουσία την πληρώνουμε οι δημότες... Και αυτό λέγεται ρεαλισμός, σύμφωνα με κάποιους ,,,,ειδήμονες σε δημοτικά συμβούλια....Γιατί λέει έχει πόλεμο στην Ουκρανια και το Ιράν. Μη σου πω οτι φταίει που αποκλείστηκε η Βραζιλία από το μουντιάλ και το πέναλντι που έχασε ο Μέσι στον αγώνα με την Αίγυπτο, αλλά μετά η Αργεντινή το γύρισε ξέρω γω,... Την ίδια στιγμή όμως στο Δήμο Ξηρομέρου υπάρχουν οφειλές 1.700.000 από μεγάλες εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή. ...

Αστακός: Νέα «αστοχία υλικού» στο δίκτυο – Το νερό πήρε πάλι τους δρόμους

Ακόμη μία διαρροή στο νέο δίκτυο ύδρευσης του Αστακού καταγράφηκε σήμερα, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που απέστειλε αναγνώστης του ΒΕΛΟΥΤΣΑ NEWS . Το νερό καταλήγει στο οδόστρωμα, δημιουργώντας εικόνες που προκαλούν εύλογα ερωτήματα στους πολίτες. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο την απώλεια πολύτιμου πόσιμου νερού, αλλά και την ασφάλεια των διερχόμενων οδηγών, καθώς το οδόστρωμα παραμένει διαρκώς βρεγμένο.

Ποτάμι, για λιγόστεψε… ποτάμι, γύρνα πίσω…

«Ποτάμι, για λιγόστεψε… ποτάμι, γύρνα πίσω…» Μα τα ποτάμια δεν γυρίζουν πίσω. Δεν αλλάζουν πορεία επειδή κάποιος το ζήτησε. Κυλούν, όπως κυλά ο χρόνος και η αλήθεια. Άλλοτε ήρεμα, άλλοτε ορμητικά, αλλά πάντοτε προς τα εμπρός. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν φοβούνται το ποτάμι. Φοβούνται εκείνον που στέκεται στην όχθη και πιστεύει πως η ροή του υπακούει στη δική του βούληση. Που θεωρεί ότι, επειδή για λίγο κρατά το τιμόνι, έγινε ιδιοκτήτης του δρόμου. Η εξουσία μοιάζει με το νερό. Δεν ανήκει σε κανέναν. Δανείζεται για λίγο και ύστερα συνεχίζει τη διαδρομή της. Όταν όμως κάποιος το ξεχάσει, αρχίζει να βλέπει την κριτική ως προσβολή, τη διαφωνία ως απειλή και τη σιωπή ως επιβεβαίωση. Οι άνθρωποι, όμως, δεν είναι πέτρες στις όχθες. Σκέφτονται, κρίνουν, διαφωνούν. Και η κριτική δεν λιθοβολεί το ποτάμι· απογυμνώνει την αλαζονεία εκείνων που πιστεύουν ότι μπορούν να ορίσουν τη ροή του. Στο τέλος, το ποτάμι συνεχίζει το ταξίδι του. Δεν σταματά για κανέναν. Εκείνο που μένει πίσω δεν είνα...

Παναγιώτης Ηλ. Χολής: «Όταν η εξουσία αισθάνεται ότι αμφισβητείται, η αλαζονεία και η έπαρση περισσεύουν.»

«Όταν η εξουσία αισθάνεται ότι αμφισβητείται, η αλαζονεία και η έπαρση περισσεύουν.» Ένας πολίτης, εν προκειμένω ο Γιώργος Πουρνάρας, θέτει επώνυμα μια σειρά από ερωτήματα προς τη Δημοτική Αρχή Ξηρομέρου σχετικά με κρίσιμα, κατά την άποψή του, ζητήματα που αφορούν τον Μύτικα, τον τόπο όπου κατοικεί τα τελευταία 60 χρόνια. Τα ερωτήματα αυτά δημοσιεύονται μέσω της προσωπικής του σελίδας και σε ιστολόγιο, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του, ακόμη και ανώνυμα. Και πολύ σωστά. Στα ερωτήματά του διατυπώνει και τεκμηριωμένη κριτική για θέματα στα οποία θεωρεί ότι η δημοτική αρχή δεν έχει δείξει το ενδιαφέρον και την προσοχή που απαιτούνται. Είναι προφανές ότι τα ίδια ερωτήματα θα τα έθετε και σε έναν ανοιχτό δημόσιο διάλογο ή σε έναν δημόσιο απολογισμό της δημοτικής αρχής, εφόσον αυτός πραγματοποιούνταν. Το ίδιο, πιστεύω, θα έκαναν και πολλοί άλλοι δημότες. Άλλωστε, ένας απολογισμός, όπως προβλέπεται και από το πνεύμα του νόμου, δεν νοείται ως μια τυπι...

Ο Αίολος Αστακού αποδέσμευσε τον Τσάνο με SMS- Αντιδράσεις και σχόλια

Ο Αίολος Αστακού αποδέσμευσε τον Τσάνο με SMS- Αντιδράσεις και σχόλια Παρελθόν αποτελεί από τον Αίολο Αστακού, που αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΒΔΕ ο Γιώργος Τσάνος, αθλητής με πολυετή προσφορά στην ομάδα. Ο τρόπος που η διοίκηση του σωματείου επέλεξε να τερματίσει την συνεργασία τους ωστόσο έχει προκαλέσει την αντίδραση του αθλητή και σωρεία σχολίων στα κοινωνικά δίκτυα από φίλους του αθλήματος και της ομάδας. Ο Γιώργος Τσάνος αναφέρει σε ανάρτησή του: «Σας παρουσιάζω τον τρόπο με τον οποίο το ΔΣ ΑΙΟΛΟΥ ΑΣΤΑΚΟΥ με αποδεσμεύουν από την ομάδα του χωριού έπειτα από 32 Χρόνια συνεισφοράς μου… (ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΑΤΕ!)» agriniopress

Το Πλατυγιάλι «γλίτωσε» από την υποστήριξη των γεωτρήσεων – Διατηρεί την προοπτική της τουριστικής επένδυση

Εκτός του σχεδιασμού για την υποστήριξη των ερευνητικών γεωτρήσεων φυσικού αερίου στο Ιόνιο μένει το Πλατυγιάλι, καθώς επιλέχθηκε τελικά το λιμάνι της Ηγουμενίτσας, εξέλιξη που διατηρεί «ζωντανή» την προοπτική της μεγάλης τουριστικής επένδυσης στην περιοχή. Στην τελική ευθεία εισέρχεται η προετοιμασία για την πρώτη ερευνητική γεώτρηση φυσικού αερίου στο Ιόνιο, ένα έργο που θεωρείται καθοριστικό για το μέλλον των ελληνικών υδρογονανθράκων και το οποίο θα αποτελέσει το πρώτο ουσιαστικό τεστ του νέου κύκλου ερευνών στη χώρα Σύμφωνα με πληροφορίες του Capital, έχει ήδη ληφθεί μία από τις σημαντικότερες επιχειρησιακές αποφάσεις για την υλοποίηση του έργου, καθώς το λιμάνι της Ηγουμενίτσας επιλέχθηκε ως βάση υποστήριξης των εργασιών στο θαλάσσιο Οικόπεδο 2. Η επιλογή έγινε έπειτα από αξιολόγηση των διαθέσιμων υποδομών και κυρίως της γεωγραφικής θέσης του λιμανιού, το οποίο βρίσκεται σημαντικά πιο κοντά στο σημείο όπου θα πραγματοποιηθεί η γεώτρηση σε σχέση με άλλες εναλλ...

Τραγικός θάνατος άνδρα που έπεσε από σκαλωσιά

Τραγικό περιστατικό σημειώθηκε τις μεσημεριανές ώρες της Τρίτης 14 Ιουλίου στο Αγρίνιο, όταν και ένας 72χρονος άνδρας έχασε τη ζωή του πέφτοντας από σκεπή σπιτιού όπου και εκτελούσε οικοδομικές εργασίες. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, ο άνδρας φέρεται κατά την διάρκεια των εργασιών, περί τις 12:00 το μεσημέρι, να έχασε την ισορροπία του, πέφτοντας στο κενό από σκαλωσιά. Στο σημείο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και διακόμισε τον άνδρα στο Νοσοκομείο, βαρύτατα τραυματισμένο. Διασωληνώθηκε αμέσως ωστόσο περίπου μία ώρα μετά υπέκυψε στα τραύματά του. Οι συνθήκες του τραγικού δυστυχήματος διερευνώνται.