Αστακός: Ανάμεσα στο γκρι του τσιμέντου και το χρώμα της μνήμης
Μια ανάρτηση δημότη του Ξηρομέρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στάθηκε αφορμή για να ανοίξει ξανά μια συζήτηση που αφορά όχι μόνο τον Αστακό, αλλά και πολλές μικρές πόλεις και χωριά της χώρας: ποια είναι τα όρια ανάμεσα στην αναβάθμιση των δημόσιων χώρων και στη διατήρηση της τοπικής φυσιογνωμίας;
Με έντονα σατιρικό ύφος, ο δημότης σχολίασε τις πρόσφατες παρεμβάσεις σε πεζοδρόμιο της περιοχής, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του για την απομάκρυνση λεμονιών και άλλων στοιχείων που, όπως υποστηρίζει, αποτελούσαν μέρος της εικόνας και της καθημερινότητας του τόπου.
Μέσα από την ειρωνική αναφορά στο «όμορφο γκρι-τσιμέντο» και στην επικράτηση μιας ομοιόμορφης αισθητικής, έθεσε ένα ερώτημα που φαίνεται να απασχολεί αρκετούς κατοίκους: μήπως η επιδίωξη του «σύγχρονου» οδηγεί τελικά στην απώλεια του ιδιαίτερου χαρακτήρα μιας περιοχής;
Πέρα από την κριτική για το συγκεκριμένο έργο, η ανάρτηση αγγίζει ένα βαθύτερο ζήτημα. Οι λεμονιές, τα παλιά κάγκελα, οι αυλές και τα μικρά στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα μιας γειτονιάς δεν είναι απλώς αντικείμενα ή φυτεύσεις.
Είναι κομμάτια της συλλογικής μνήμης, εικόνες που συνοδεύουν τις αναμνήσεις των κατοίκων και διαμορφώνουν την ταυτότητα ενός τόπου.
Από την άλλη πλευρά, οι δημοτικές παρεμβάσεις συχνά γίνονται με στόχο τη βελτίωση της προσβασιμότητας, της ασφάλειας και της λειτουργικότητας των κοινόχρηστων χώρων.
Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι κατά πόσο οι αλλαγές αυτές σχεδιάζονται με τρόπο που να σέβεται το τοπικό περιβάλλον και τα χαρακτηριστικά που κάνουν κάθε πόλη μοναδική.
Η συζήτηση που άνοιξε στον Αστακό δεν αφορά μόνο ένα πεζοδρόμιο ή μερικά δέντρα.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ανάπτυξη. Είναι ανάπτυξη η αντικατάσταση κάθε φυσικού στοιχείου από τσιμέντο;
Ή μήπως η πραγματική πρόοδος βρίσκεται στην ισορροπία ανάμεσα στη σύγχρονη υποδομή και στη διατήρηση του πράσινου και της τοπικής ταυτότητας;
Ίσως αυτό να είναι και το πιο σημαντικό μήνυμα της ανάρτησης. Όχι η αντιπαράθεση για ένα συγκεκριμένο έργο, αλλά η ανάγκη να ακούγονται οι φωνές των κατοίκων όταν αλλάζει η εικόνα του τόπου τους
Γιατί οι πόλεις δεν είναι μόνο δρόμοι, πεζοδρόμια και τεχνικές μελέτες. Είναι οι άνθρωποί τους, οι αναμνήσεις τους και τα στοιχεία εκείνα που τους κάνουν να αισθάνονται ότι ανήκουν κάπου
Και πολλές φορές, μια λεμονιά σε ένα πεζοδρόμιο μπορεί να συμβολίζει πολύ περισσότερα από όσα φαίνονται με την πρώτη ματιά.
Σας έχει βαρεσει η ζέστη κατακουτελα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓρηγορειτε,χάνονται τα όσια και τα ιερά..
Βρε που πάμε.
Για τα Κολωνάκια η δημοτική αρχή έθεσε το ζήτημα της διαβούλευσης Για της πλάκες στα πεζοδρόμια καμία συζήτηση
ΑπάντησηΔιαγραφήΆλλο τρελό κι αυτό να βάλουν σε διαβούλευση αν θα παρκάρουν τα αυτοκίνητα στα πεζοδρόμια. Κάτι έχουν πάθει. Δεν εξηγούνται λογικά όλα αυτά.
ΔιαγραφήΕλπίζω να μπουν κολωνακια τουλάχιστον για να μην γίνουν parking τα νέα πεζοδρόμια
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ αστακος χάνει την αληθινή του ταυτότητα ,μετατρέπεται σε μια τσιμεντούπολη .οι άνθρωποι φεύγουν από την Αθήνα για να έρχονται επαρχία και να χαίρονται το χρωμα της θάλασσας την μυρωδιά της φύσης και τα παραδοσιακά χαρακτηριστικά της κάθε πόλης .τώρα γεμίσαμε γκρι και μαυρίλα
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαχα
ΔιαγραφήΡε πατε καλα . Μια αηδία ήταν οι ακανόνιστες πέτρες στα πεζοδρόμια λες και είμαστε στο Μέτσοβο
ΔιαγραφήΕΣΥ ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ ΓΙΑΤΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΛΕΣ ΟΥΤΕ ΤΟ ΜΕΤΣΟΒΟ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ !!!
ΔιαγραφήΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΗΗ. ΖΗΛΙΑ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ
ΑπάντησηΔιαγραφήΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΟΥΝ
ΔιαγραφήΟποίος έχει αντίθετη άποψη μπαίνει σε black list .χαρακτηρίζεται ως αντιπολιτευόμενος και φθονεί το έργο της δημοτικής αρχής ,ποιο έργο δεν μας είπαν όμως
ΑπάντησηΔιαγραφήΕ καλά δεν λένε και ψέματα ότι φθονούν
ΔιαγραφήΓιατί να φθονούν ;είναι περιουσία τους ;τα πεζόδρομια τα δηλώνουν στην περιουσιακή τους κατάσταση ;τι άλλο θα ακούσουμε .αλήθεια εσυ που νομίζεις ότι σε φθονούν θα μείνεις καιρό εδώ ; Κάτι μου λέει πως θα σε πάρει σύντομα ο άνεμος
ΔιαγραφήΆλλους τους παίρνει ο άνεμος και τους πάει άκλαυτους
ΔιαγραφήΆσε ρε μελινα τις ειρωνίες
Διαγραφή18:34συμφωνώ μαζί σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπικίνδυνες ήταν.
Αλλού πάταγες και αλλού βρισκόσουν.
Για εμάς τις γυναίκες...άσε....έπρεπε να περπατάμε στη μέση του δρόμου ή να φοράμε αρβυλάκια.
Τέλεια είναι τα πεζοδρόμια.
Μια ομορφιά έγινε και όχι μίζερο κ καταθλιπτικό μέρος όπως ήταν πριν.
Ο Αστακός άλλαξε κ φαίνεται.
Αυτό δεν καταπίνεται από κάποιους....
Διαβάστε επιχείρημα απο παπαγαλάκι. ....Περπάταγε λέει στο δρόμο γιατί όταν περπάταγε στο πεζοδρόμια αλλού πάταγε κι αλλού βρισκόταν. .Τελικά τα επιχειρήματα των παπαγάλων είμαι ακαταμάχητα.
Διαγραφή20:16 εσύ με αυτά τα αντιαισθητικά παπούτσια που φοράς και αεροδρόμιο να σου φτιάξουν πάλι πρόβλημα θα αντιμετώπιζεις!
ΔιαγραφήΌτι έργο γίνεται στον Αστακό άσχετα σε ποιός ήταν Δήμαρχος είναι καλό, κακό είναι η νοοτροπία και η δουλοπρέπεια του Ξηρομέρου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ καθένας έχει την άποψη του .
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι η μελινα την δικης της
Διαγραφή