ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων Ι.Π. Μεσολογγίου για την ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας

Η ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων:

Η άλλη πλευρά του Νομίσματος

Τον τελευταίο καιρό ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά σχετικά με το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης και του δημόσιου χαρακτήρα της Υπηρεσίας Καθαριότητας του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου.

Το Σωματείο Εργαζομένων του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου, θέλοντας να συμβάλει παραγωγικά, όπως πάντα, στον δημόσιο διάλογο, επιθυμεί να επισημάνει ορισμένα σημεία, όπως διαχρονικά πράττει.

Διαχρονικά ακούμε για έλλειψη προσωπικού, για γερασμένο προσωπικό, για προσωπικό που χαρακτηρίζεται ως μη ποιοτικό ή μη παραγωγικό, για ελαστικές σχέσεις εργασίας, για αιτήματα στελέχωσης που δεν εγκρίνονται, για γραφειοκρατικές διαδικασίες, για το υψηλό κόστος συντήρησης και λειτουργίας του στόλου οχημάτων, για ελλείψεις σε οχήματα κ.ά.

Διαχρονικά ακούμε επίσης για πραγματικές και ρεαλιστικές λύσεις, καθώς και για αλήθειες. Δυστυχώς, η μόνη πραγματική και διαχρονική αλήθεια είναι ότι όσα έπρεπε να έχουν γίνει δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, για να μην μιλήσουμε ευθέως για αποτυχία.

Εκσυχρονισμός στον τρόπο στον τρόπο διοίκησης, τον συντονισμό, τον προγραμματισμό, τη συνεργασία και ακόμη και στη διαχείριση των αυτονόητων ζητημάτων της καθημερινής λειτουργίας.

Αναθεώρηση στον τρόπο ορθή καταγραφής των πραγματικών αναγκών σε προσωπικό και εξοπλισμό

Καθιέρωση της δημιουργίας και εφαρμογής ενός ουσιαστικού και ρεαλιστικού χρονοδιαγράμματος ανανέωσης τόσο των μέσων όσο και του ανθρώπινου δυναμικού.

Επανασχεδιασμός και εφαρμογή πραγματικών και ορθολογικών συστημάτων ελέγχου, αξιολόγησης, διόρθωσης και ενίσχυσης της λειτουργίας των υπηρεσιών, με αποκλειστικό γνώμονα την αξιοκρατία.

Μεταστροφή νοοτροπίας της διοίκησης με την αξιοποίηση του προσωπικού στις θέσεις για τις οποίες προσλαμβάνεται ή τις οποίες κατέχει οργανικά, την ανάδειξη και αξιοποίηση των πραγματικών προσόντων των εργαζομένων, τη δίκαιη κατανομή των ανθρώπινων πόρων εκεί όπου υπάρχουν ουσιαστικές ανάγκες, την παροχή κατάλληλης εκπαίδευσης και την ανάπτυξη συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών μέσα από σαφώς καθορισμένα πρωτόκολλα και διαδικασίες.

Φυσικά, οι ιθύνοντες καταλήγουν, σε εύκολα συμπεράσματα. Ενδεικτικά, παραθέτουμε ορισμένα από όσα ακούμε τελευταία:

• Άνω των 55 ετών δεν μπορείς να εργαστείς αποτελεσματικά.
• Οι εποχικά εργαζόμενοι είναι αμφιβόλου ποιότητας
• Ο στόλος είναι παλιός και δεν μπορεί να ανανεωθεί.
• Η συντήρησή του είναι υπερβολικά δαπανηρή.
• Οι διαδικασίες είναι χρονοβόρες και γραφειοκρατικές.

Εύκολες απαντήσεις.

Ήδη ο Δήμος στηρίζεται, σε όλες σχεδόν τις υπηρεσίες, όπως και της καθημερινότητας (καθαριότητα, πράσινο κ.λπ.), σε εργαζομένους άνω των 50 και των 60 ετών. Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που πριν από λίγο καιρό δέχονταν τα εύσημα, καθώς σήκωσαν το βάρος των εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια, ανταποκρινόμενοι στις αυξημένες ανάγκες σε καθαριότητα, πράσινο και λοιπές υπηρεσίες.

Τι άλλαξε σήμερα; Αλήθεια ο ιδιότητες στην καθαριότητα, θα έχει ρήτρα στη σύμβασή του να μην προσλαμβάνει εργαζομένους από το πρόγραμμα 55-67; Ή θα υπάρχει ηλικιακός κόφτης στη σύμβασή του για μεσήλικες; Μας έρχεται στο μυαλό η γνωστή φράση: «Σκοτώνουμε τα άλογα πριν γεράσουν».

Ποιότητα ορίζεται ως το σύνολο των χαρακτηριστικών ενός προϊόντος, μιας υπηρεσίας ή ενός συστήματος που καθορίζει τον βαθμό στον οποίο ικανοποιούνται συγκεκριμένες ή προσδοκώμενες ανάγκες. Όσον αφορά τα προγράμματα 55-67, τις δίμηνες, τρίμηνες και πεντάμηνες συμβάσεις, τις απαιτήσεις, τις προσδοκώμενες ανάγκες και τα χαρακτηριστικά των εργαζομένων που προσλαμβάνονται, τα επιλέγουν και τα καθορίζουν οι εκάστοτε αιρετές διοικήσεις. Αυτές επιλέγουν, αυτές προσλαμβάνουν, εκτός ΑΣΕΠ. Επομένως, ποιος ορίζει τελικά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά και τα απαιτούμενα προσόντα του προσωπικού;

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν θεσμοθετημένα όργανα που μπορούν να αποφανθούν αντικειμενικά για όσα ο νόμος ορίζει ως επαγγελματική ικανότητα και καταλληλότητα προς εργασία, όπως ο Ιατρός Εργασίας και ο Τεχνικός Ασφαλείας.

Έχουμε αρθρογραφήσει και τοποθετηθεί πολλές φορές σχετικά με τον ορθό τρόπο αντικατάστασης και συντήρησης των οχημάτων. Ενδεικτικά, κάθε χρόνο ο Δήμος θα μπορούσε να προμηθεύεται ένα νέο απορριμματοφόρο. Ήδη, κατά τη διάρκεια της τρέχουσας δημοτικής αρχής, θα μπορούσαν να έχουν αποκτηθεί τρία νέα οχήματα. Παράλληλα, οι συντηρήσεις θα πρέπει να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα προγράμματα που προβλέπουν οι κατασκευάστριες εταιρείες και αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένα συνεργεία.

Όσον αφορά τις χρονοβόρες και γραφειοκρατικές διαδικασίες, ακόμη κι αν δεχθούμε ότι αποτελούν πραγματικό πρόβλημα, η λύση είναι ο έγκαιρος και μακροπρόθεσμος προγραμματισμός. Προγραμματίζουμε έγκαιρα και εκτελούμε έγκαιρα, ώστε τα αποτελέσματα να έρχονται στον χρόνο που τα χρειαζόμαστε. Δεν λαμβάνουμε αποφάσεις την τελευταία στιγμή, όταν πλέον θα έπρεπε να υλοποιούμε, αυτές είναι ρεαλιστικές λύσεις.

Σήμερα ο Δήμος προσλαμβάνει προσωπικό με δίμηνες, τρίμηνες και πεντάμηνες συμβάσεις, ενώ παράλληλα υπάρχουν και αρκετοί συνάδελφοι που έχουν δικαιωθεί δικαστικά και συνεχίζουν να εργάζονται, συνεπώς, πρόκειται για προσωπικό που ήδη αμείβεται από τον Δήμο, πλέον του μόνιμου προσωπικού. Άρα προσωπικό υπάρχει. Επιπλέον, οχήματα υπάρχουν — τα οποία μάλιστα εκχωρούνται στον ιδιώτη. Ο αυξημένος φόρτος των επετειακών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια έχει πλέον παρέλθει.

Άρα, τι ακριβώς λείπει;

Και γιατί απαιτείται ανάθεση σε ιδιώτη για τρία ολόκληρα χρόνια;

Μέσα σε αυτό το διάστημα δεν μπορεί να προγραμματιστεί η ενίσχυση του προσωπικού και η ανανέωση του στόλου;

Δεν θα έπρεπε αυτή η διαδικασία να έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και δυόμισι χρόνια;

Τι ακριβώς περιμένουμε;

Πριν κλείσουμε, θα θέλαμε να αναφερθούμε σε έναν κλασικό μύθο, ο οποίος διαχρονικά μας έρχεται στο μυαλό κάθε φορά που παρακολουθούμε παρόμοιες καταστάσεις: τον μύθο του μυρμηγκιού και του λιονταριού, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα διαφορετικών αντιλήψεων διοίκησης.

Στο τέλος της ιστορίας, όπως συμβαίνει συχνά, την πληρώνει το μυρμήγκι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το μυρμήγκι είναι ο δημόσιος υπάλληλος ή, αν προτιμάτε, ο δημόσιος χαρακτήρας των υπηρεσιών. Και μάλιστα καλείται να απολογηθεί και να «τιμωρηθεί» για αποφάσεις που δεν έλαβε ο ίδιος, αλλά άλλοι για λογαριασμό του.

«Το Μυρμήγκι, το Λιοντάρι και το Επιχειρησιακό Σχέδιο»

Κάθε μέρα, λοιπόν, ένα μικρό μυρμήγκι πήγαινε στη δουλειά του πολύ νωρίς και ξεκινούσε αμέσως να δουλεύει. Ήταν μόνο του στο γραφείο του και διεκπεραίωνε με συνέπεια και αποτελεσματικότητα τα καθήκοντά του χωρίς έλεγχο και υποδείξεις από άλλα στελέχη. Ήταν πολύ παραγωγικό και χαρούμενο με τη δουλειά του.

Το αφεντικό του, το λιοντάρι, απορημένο με το μυρμήγκι που εργαζόταν με ζήλο και αποδοτικότητα χωρίς την εποπτεία κάποιου ανώτερου στελέχους, θέλησε να δοκιμάσει τις παραγωγικές του αντοχές σε περίπτωση που υπήρχε κάποιος επιβλέπων. Το λιοντάρι ήταν βέβαιο ότι η παραγωγικότητα του μυρμηγκιού θα αυξανόταν ακόμη περισσότερο σε αυτή την περίπτωση.

Έτσι προσέλαβε μια ακρίδα, που είχε μεγάλη εμπειρία σ′ αυτήν τη θέση και ήταν πολύ καλή στη σύνταξη αναφορών.

Η πρώτη απόφαση που πήρε η ακρίδα ήταν η δημιουργία ενός συστήματος ελέγχου της προσέλευσης των εργαζομένων.

Επειδή χρειαζόταν έναν υπάλληλο να τη βοηθάει στη συγγραφή και δακτυλογράφηση των αναφορών της, προσέλαβε μια αράχνη η οποία θα αναλάμβανε και χρέη γραμματειακής υποστήριξης.

Το λιοντάρι ήταν πολύ ικανοποιημένο με τις αναφορές της ακρίδας και της ζήτησε να δημιουργήσει γραφήματα που να δείχνουν τον ρυθμό και τις τάσεις παραγωγής των εργαζομένων, ώστε να τα χρησιμοποιήσει στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου.

H ακρίδα, προκειμένου να ετοιμάσει όσο γινόταν καλύτερα αυτό που της ανέθεσε το λιοντάρι, χρειαζόταν έναν καινούριο ηλεκτρονικό υπολογιστή, έναν laser εκτυπωτή κι έτσι ζήτησε να προσλάβει κι ένα κουνούπι για να διευθύνει το τμήμα της τεχνολογίας.

Το μυρμήγκι που ήταν τόσο παραγωγικό και ήρεμο, άρχισε να δυσφορεί με την πληθώρα της γραφειοκρατίας και των συναντήσεων που κατανάλωναν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του, και διαμαρτυρήθηκε. Το λιοντάρι, όταν ενημερώθηκε για τα παράπονα του μυρμηγκιού, αποφάσισε να ορίσει διευθυντή στο τμήμα που εργαζόταν το μυρμήγκι για να επιβλέπει και την ακρίδα.

Διευθυντής ορίστηκε ο τζίτζικας, ο οποίος με την ανάληψη των καθηκόντων του αποφάσισε την αντικατάσταση του τάπητα και την αγορά καινούριας εργονομικής πολυθρόνας για το γραφείο του.

Ως νέος υπεύθυνος του τμήματος χρειαζόταν επίσης έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή κι έναν βοηθό, τον οποίο έφερε από την προηγούμενη θέση του, για να τον βοηθήσει να δημιουργήσει ένα πλάνο εργασίας στρατηγικού σχεδιασμού και μεγαλύτερης αποδοτικότητας του τμήματος.

Το τμήμα στο οποίο δούλευε το μυρμήγκι μετατράπηκε πλέον σ’ έναν χώρο όπου κανένας δε χαμογελούσε και δεν υπήρχε συνεργασία.

Τότε ο τζίτζικας έπεισε το αφεντικό (λιοντάρι) ότι ήταν απαραίτητο να γίνει μια έρευνα για την αποδοτικότητα του τμήματος.

Κάνοντας μια επισκόπηση των αναφορών του τμήματος στο οποίο δούλευε το μυρμήγκι, το λιοντάρι παρατήρησε ότι η παραγωγικότητα είχε μειωθεί σε σχέση με άλλοτε.

Έτσι προσέλαβε την κουκουβάγια, μια επιφανή και πεφωτισμένη σύμβουλο, για να κάνει έρευνα και να προτείνει λύσεις.

Η κουκουβάγια έμεινε τρεις μήνες στο συγκεκριμένο τμήμα και κατέθεσε μια αναφορά πολλών τόμων που κατέληγε στο εξής “Το τμήμα έχει υπερβολικό αριθμό προσωπικού!”

Μαντέψτε ποιον απέλυσε πρώτο το λιοντάρι!

Το μυρμήγκι, γιατί παρουσίαζε έλλειψη κινήτρων και αρνητική συμπεριφορά.»

Τα συμπεράσματα δικά σας.

 

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβούλιου

Ο Πρόεδρος    Η Γενική Γραμματέας

Μπαρμπετάκης Βασίλειος   Γατσώρη Ευφροσύνη