Η δημιουργική κριτική αποτελεί θεμέλιο κάθε ζωντανής δημοκρατίας.
Μέσα από τον τεκμηριωμένο διάλογο, την ανταλλαγή απόψεων και την κατάθεση ρεαλιστικών προτάσεων μπορούν να αναδειχθούν λύσεις που βελτιώνουν τη λειτουργία των θεσμών και ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.
Χωρίς τη δυνατότητα να αμφισβητούμε, να επισημαίνουμε αδυναμίες και να προτείνουμε εναλλακτικές, η δημοκρατία χάνει ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της.
Στην πράξη, όμως, η κριτική δεν αντιμετωπίζεται ως ευκαιρία για βελτίωση, ακόμη και όταν είναι τεκμηριωμένη και καλοπροαίρετη, εκλαμβάνεται ως προσωπική επίθεση ή ως προσπάθεια υπονόμευσης.
Έτσι, αντί να ανοίγει τον δρόμο για έναν ουσιαστικό διάλογο, οδηγεί στη δημιουργία αντίπαλων στρατοπέδων, όπου κυριαρχεί η λογική του «εμείς» και «οι άλλοι».
Η ουσία των επιχειρημάτων περνά σε δεύτερη μοίρα και η δημόσια συζήτηση εγκλωβίζεται σε αντιπαραθέσεις, χαρακτηρισμούς και επικοινωνιακές εντυπώσεις.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το αίσθημα απογοήτευσης που γεννιέται όταν η συμμετοχή των πολιτών δείχνει να μην έχει πραγματικό αντίκρισμα.
Πολίτες, επιστήμονες, επαγγελματικοί φορείς και συλλογικότητες αφιερώνουν χρόνο και γνώση για να διατυπώσουν προτάσεις σχετικά με ζητήματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα όλων μας.
Όταν, όμως, οι προτάσεις αυτές αγνοούνται συστηματικά ή δεν λαμβάνονται ποτέ σοβαρά υπόψη στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, είναι αναπόφευκτο να καλλιεργείται η αίσθηση ότι η συμμετοχή αποτελεί μια τυπική διαδικασία χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.
Δεν είναι λίγες οι φορές που όσοι επισημαίνουν προβλήματα ή προτείνουν διαφορετικές προσεγγίσεις χαρακτηρίζονται «ενοχλητικοί», «μη ρεαλιστές» ή ακόμη και «υπονομευτές».
Αντί η γνώση και η εμπειρία τους να αξιοποιούνται ως πολύτιμο εργαλείο για τη βελτίωση των δημόσιων πολιτικών, αντιμετωπίζονται με καχυποψία ή απαξίωση.
Κι όμως, η πρόοδος δεν γεννιέται από την ομοφωνία, αλλά από τη σύγκρουση των επιχειρημάτων, όταν αυτή γίνεται με σεβασμό και καλή πίστη.
Η πραγματική πρόκληση, επομένως, δεν είναι να περιοριστεί η κριτική, αλλά να πάψει η δημόσια συζήτηση να καθορίζεται από τους «Ηρακλείδες του στέμματος» που έχουν μετατρέψει την πολιτική και την ενασχόληση με τα κοινά σε επάγγελμα και μέσο βιοπορισμού.
Είναι οι ίδιοι που, αντί να αντιπαρατίθενται με επιχειρήματα, επιλέγουν τη συκοφάντηση, την υποτίμηση και την απαξίωση κάθε διαφορετικής άποψης, αντιμετωπίζοντας κάθε φωνή που αμφισβητεί το κυρίαρχο αφήγημά τους ως απειλή για την επιρροή και τα προνόμιά τους.
Ο δημόσιος διάλογος, όμως, δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην πόλωση και τους αφορισμούς. Χρειάζεται ελευθερία έκφρασης, σεβασμό στην πολυφωνία και ουσιαστική αντιπαράθεση επιχειρημάτων.
Μόνο τότε η κριτική θα πάψει να θεωρείται ενοχλητική και θα αναγνωριστεί για αυτό που πραγματικά είναι: ένα πολύτιμο εργαλείο βελτίωσης των δημόσιων πολιτικών και ενίσχυσης της δημοκρατίας, αντί για αφορμή διχασμού και απαξίωσης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Η ΒΕΛΟΥΤΣΑ ΝΕWS θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.
Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών.
Όλα τα σχόλια θα εμφανίζονται μετά την έγκρισή τους από τους διαχειριστές του ιστολογίου.
Σχόλια υβριστικά, συκοφαντικά, ειρωνικά, υποτιμητικά, μειωτικά και απαξιωτικά ή σχόλια χυδαία, σεξιστικά, ρατσιστικά και θρησκευτικού μίσους, σχόλια με μηνύματα που δεν καταλαβαίνουμε, ονομαστικές αναφορές σε απλούς πολίτες και προβοκατόρικα ή σχόλια που δεν έχουν σχέση με τη παραπάνω ανάρτηση, ΔΕΝ θα δημοσιεύονται.
Τα σχόλια και τα κείμενα των αναγνωστών εκφράζουν τους ίδιους και δεν υιοθετούνται κατά ανάγκη από το παρόν ιστολόγιο.
Παρακαλούμε τους αναγνώστες μας να διατυπώνουν τα σχόλια τους με κόσμιο τρόπο για να δημοσιευτούν.
Εάν παρόλα αυτά κάποιος θεωρεί ότι θίγεται από ανάρτηση ή σχόλιο στο Blog, καλείται να επικοινωνήσει μαζί μας μέσω του e-mail veloutsaxiromerou@gmail.com προς αποκατάσταση.